Doede Pool

Doede Pool: "Na 31 jaar ervaring in communicatie en management en ook al weer 11 jaar trainerschap een volgende stap gezet als ‘management accelerator’. Nog steeds vanuit de menselijke maat naar maximaal resultaat. Af en toe een rondje golf, zo nu en dan een column en straks misschien zelfs een boek…"

Bekijk mijn LinkedIn-profielVolg me op Twitter

Out of AreaMutual Sustainability

Foto bij Verankering soft skills in iets meer dan 500 woorden

Verankering soft skills in iets meer dan 500 woorden

Dinsdag 19 augustus 2014

Als ik, ter voorbereiding op de toekomst, terugkijk op 15 jaar communicatieve en commerciële trainingservaring, blijkt dat er in die jaren veel is veranderd. Behalve twee niet onbelangrijke zaken…

Ten eerste de intermenselijke (communicatieve) interactie: hoewel de manier van onderlinge communicatie een niet te stoppen revolutie doormaakt, is de verwerking van de inkomende boodschap (woorden, intonatie en non-verbaal gedrag) volstrekt onveranderd. Dat geldt niet alleen die laatste 15 jaar, maar is al duizenden jaren geleden in het nu overigens gestopte, opgeschorte of vertraagde evolutieproces bepaald. Alles was, is en blijft perceptie….

En ten tweede: de grootste uitdaging voor zowel ons trainers als opdrachtgevers, managers, HRM professionals én deelnemers aan trainingen is ook nog steeds hetzelfde. Hoe borgen wij de trainingsinput bij die deelnemers om de gewenste trainingsoutput (veranderd gedrag) daadwerkelijk te realiseren? Hierin zijn wél enorme verbeteringen door voortschrijdend inzicht en beschikbare technieken denkbaar, welke meestal teniet worden gedaan door het fenomeen dat óók evolutionair is bepaald: als dingen moeten terwijl we niet willen, lukt het vaker niet dan wel.

Ook hierin speelt perceptie een grote rol. In de opleidings- en trainingsbranche, daarin nog extra versterkt door het managementparadigma dat alles bij voorkeur ‘beheersbaar’ moet worden georganiseerd, geldt nog steeds dat we het leerproces van “onbewust onbekwaam” naar “onbewust bekwaam” vooral willen (of moeten J) managen… En juist daar gaat het te vaak fout! Fout hier slechts in de betekenis dat het niet werkt of oplevert wat wij ervan verwachten. De schuld voor het falende leer- of borgingsproces ligt dan ‘uiteraard’ bij de deelnemer/medewerker, want aan het tijd- en geld-investerende gremium kán het niet liggen… Ik chargeer hier, maar toch!

De denkfout in het beheers paradigma schuilt in de misvatting dat we het individuele leerproces bij medewerkers überhaupt kunnen managen door het van buitenaf te sturen door input-intensivering: méér trainingstijd (en geld), begeleiding, field- en/of job coaching, herhaling en meting. Begrijp me niet verkeerd: dergelijke inspanningen kunnen wel degelijk meerwaarde opleveren in het verder optimaliseren van persoonlijke prestaties, maar hebben primair tot gevolg dat de bewuste (on-) bekwaamheid (nog) significant(er) in beeld wordt gebracht. Met transformatie naar onbewust bekwaam en wenselijk gedrag bestaat geen aantoonbare correlatie.

Het individuele leerproces van mensen kúnnen we gewoonweg niet managen! Natuurlijk is het wél te faciliteren, ondersteunen, begeleiden en volgen! Investeren in welke vorm dan ook om een bijdrage te leveren aan de persoonlijke ontwikkeling van medewerkers was, is en blijft eerder noodzaak dan luxe… (De vraag: “Wat als we onze mensen opleiden en ze gaan ons vervolgens verlaten…” kan elke manager nu wel afdoende pareren met de voor de hand liggende wedervraag…)

Verankering van trainingsinput op het gebied van competenties is niet iets wat wij, het bestuurlijk en uitvoerend gremium, kunnen of (moeten) willen; dat doet de deelnemer/medewerker zelf! Tenminste, als hij dat wil, omdat het aantoonbaar werkt, omdat het hem iets oplevert, omdat hij dat nodig heeft, omdat hij anders iets mist en dat gemis als iets negatiefs ervaart! Niet één van voorgaande kwalificaties, maar alle zes! En dan ook nog als het kan waar en wanneer hij er aan toe is!

Over het faciliteren, ondersteunen, begeleiden en volgen van het leerproces is in dit verband nog heel veel te zeggen; ik beperk me hier tot de rol van trainer/opleider. In bovenstaande kwalificaties van de aan te bieden leerstof ligt niet alleen de immer geldende opdracht. Het is ook de altijd pregnante uitdaging… voor wie het voelt!

 

Lees het hele bericht en reageer

Foto bij De menselijke maat...

De menselijke maat...

Vrijdag 28 februari 2014

Als zelf- verklaard en –afficherend ‘mensenmens’ is het niet echt verwonderlijk dat ik een sterk voorstander ben van de ‘menselijke maat’. V...

Lees het hele bericht en reageer

Foto bij Wat nou, gebrek aan vertrouwen?

Wat nou, gebrek aan vertrouwen?

Maandag 15 april 2013

In alle media wordt het bijna een mantra: “Het gaat slecht en het wordt nog slechter!” Consumenten- en ondernemersvertrouwen in de economie blijven dalen. Gee...

Lees het hele bericht en reageer

Foto bij Open brief aan UPC

Open brief aan UPC

Vrijdag 28 december 2012

Tjalleberd, december 2012 Geachte heer Dunn, beste Robert, Als eerste, dat wil zeggen voor mij dan, wil ik u graag alsnog van harte feliciteren met uw benoeming tot alg...

Lees het hele bericht en reageer

Foto bij The return of the whistle-blower

The return of the whistle-blower

Dinsdag 13 november 2012

Meestal ver van je bed, heel soms van heel dichtbij. Zo ook met klokkenluiders. Pas  als ze echt lawaai gaan maken worden ze gehoord. Naar het schijnt wordt overwoge...

Lees het hele bericht en reageer

Oude en nieuwe wijsheden

Donderdag 19 juli 2012

Dat was me wel even schrikken. Eigenlijk meer dan even schrikken, ik was compleet overrompeld! En ongewild moest ik denken aan een citaat van Dante uit ‘La divina c...

Lees het hele bericht en reageer

Meer artikelen in het archief.